United States · North America
Pan-Amerikaanse snelweg is een van de 100 wereldwonderen, in United States. Hieronder lees je wat het bijzonder maakt, wat je ter plaatse kunt verwachten en alles om je bezoek te plannen.
De Pan-Amerikaanse Snelweg is minder een enkele weg dan een idee — een concept van een continentale verbinding die in de jaren 1920 vorm kreeg toen het autoreizen zich uitbreidde en de naties van Amerika zich een continue landroute begonnen voor te stellen die Alaska met Vuurland verbond. De snelweg zoals die vandaag de dag bestaat, strekt zich uit over ongeveer 30.000 kilometer, door 14 landen en bijna elk type terrein op de planeet: Arctische toendra in Alaska, gematigde regenwouden in Brits-Columbia, de vulkanische hooglanden van Midden-Amerika, de Pacifische woestijnen van Peru en Chili, en de winderige graslanden van Argentijns Patagonië. Het is, op de meeste manieren, de langste berijdbare weg ter wereld. De snelweg is echter niet ononderbroken. De Darién Gap — ongeveer 100 kilometer dichte jungle, moeras en inheems grondgebied op de grens van Panama en Colombia — onderbreekt de route volledig. Geen weg doorkruist het; het terrein versloeg elke poging om er een aan te leggen, en de combinatie van ecologische gevoeligheid, narcotrafficking-activiteit en de wensen van de inheemse volkeren Emberá en Wounaan die daar wonen, heeft ervoor gezorgd dat er geen brug is geslagen. Voertuigen die de volledige reis maken, moeten per boot of vrachtvliegtuig tussen Panama-Stad en Cartagena worden vervoerd. De kloof is een van de beroemdste kenmerken van de snelweg geworden — een herinnering dat de natuur soms zelfs de meest ambitieuze engineeringambities weerstaat. Voor de meeste reizigers wordt de Pan-Amerikaanse Snelweg in delen ervaren in plaats van als geheel: de Alaska Highway door Brits-Columbia en Yukon; de Pacific Coast Highway door Californië; het Midden-Amerikaanse deel door Guatemala, Costa Rica en Panama, dat enkele van de meest biodiverse landschappen op aarde met elkaar verbindt; en het Chileense deel, dat langs 's werelds droogste woestijn en langs enkele van de mooiste wijnstreken loopt. Het algemene concept — van het ene uiteinde van de bewoonde Amerika's naar het andere rijden — beloont degenen die bereid zijn de tijd te investeren met een ongeëvenaarde onderdompeling in de landschappen en culturen van het westelijk halfrond.
De Darién Gap is een strook van ongeveer 100 km dicht regenwoud en moeras tussen Panama en Colombia waar nooit een weg is aangelegd, door een combinatie van natuurbescherming, lastig terrein en, historisch gezien, veiligheidsoverwegingen. Het is de enige onderbreking in een verder aaneengesloten wegennetwerk van Alaska tot Argentinië. De meeste overlanders verschepen hun voertuig per vrachtboot tussen Panama-Stad (of Colón) en Cartagena, terwijl backpackers meestal vliegen.
Het rijden van de ongeveer 30.000 km lange route van Alaska tot Argentinië (exclusief de omweg om de Darién Gap) duurt voor overlanders meestal ergens tussen de 6 maanden en meer dan een jaar, afhankelijk van hoeveel landen en omwegen ze toevoegen. Grensovergangen, voertuigpapieren en seizoensgebonden weersluitingen (zware sneeuw in het noorden, regenseizoenen in Midden-Amerika) vertragen het tempo flink. De meeste mensen zien het als een langdurige expeditie, niet als één reis met een vaste planning.
Ja — elk land dat je doorkruist vereist een eigen tijdelijke importvergunning voor je voertuig, een geldige verzekering voor dat land, en een visum of inreisstempel voor jezelf, en niets daarvan geldt over de grens heen. Sommige landen vragen ook een carnet de passages voor het voertuig. Regels en vereiste documenten veranderen vrij vaak, dus controleer vlak voor vertrek bij elke ambassade of een actueel overlanding-forum.
De veiligheid verschilt enorm per traject en per jaar — veel bereisde delen door Mexico, Midden-Amerika en grote delen van Zuid-Amerika worden regelmatig door toeristen en overlanders gedaan, terwijl bepaalde regio's op elk moment een hoger risico op criminaliteit of politieke instabiliteit kunnen hebben. Het checken van actuele reisadviezen per land op je route, in plaats van te vertrouwen op de reputatie van de hele snelweg, is de verstandige aanpak. De meeste overlanders rijden niet na donker en houden zich aan bekende routes en grensovergangen.
Houd je bezoek aan Pan-Amerikaanse snelweg en andere wereldwonderen bij, geef een cijfer en deel foto's met andere reizigers.
Begin je reis