China · Asia
Chinese Muur is een van de 100 wereldwonderen, in China. Hieronder lees je wat het bijzonder maakt, wat je ter plaatse kunt verwachten en alles om je bezoek te plannen.
De Chinese Muur is geen één muur, maar een uitgebreid stelsel van versterkingen dat zich over meer dan 21.000 kilometer langs de noordelijke grens van China uitstrekt — het langste bouwwerk ooit door mensen gemaakt. De bouw begon in de 7e eeuw v.Chr., toen rivaliserende staten aarden wallen opwierpen tegen elkaar en tegen de nomadische ruiters van de steppe, en ging in golven door onder opeenvolgende dynastieën, twee millennia lang. De muur die de meeste reizigers zich voorstellen — met getande borstwering, dramatisch slingerend over beboste bergkammen — is grotendeels het werk van de Ming-dynastie (1368–1644). Na te zijn teruggedrongen door Mongoolse invallers herbouwden en breidden de Ming-keizers de bestaande versterkingen massaal uit, ditmaal met gebakken baksteen en behakte natuursteen in plaats van stampaarde. Ze voegden om de paar honderd meter wachttorens, garnizoensforten, vuursignaalplatforms en strategische bergpasforten toe. Op het hoogtepunt werd het stelsel bemand door zo'n miljoen soldaten. Het is een mythe, vaak herhaald, dat de muur vanaf de maan zichtbaar is — daarvoor is hij veel te dun. Vanuit een lage baan om de aarde is hij nauwelijks te onderscheiden van het omringende terrein, en alleen onder perfecte omstandigheden. Wel waar is de menselijke prijs: honderdduizenden soldaten, boeren en gevangenen stierven tijdens de bouw, en velen werden in of naast het bouwwerk begraven, wat de muur de grimmige bijnaam "de langste begraafplaats ter wereld" opleverde. Verschillende stukken bieden heel verschillende ervaringen. Badaling, het zwaarst gerestaureerde stuk zo'n 80 kilometer ten noordwesten van Peking, is geplaveid, druk en makkelijk te bereiken — handig voor wie weinig tijd heeft. Mutianyu, iets verder weg, is ook gerestaureerd maar rustiger, met een stoeltjeslift omhoog en een rodelbaan door het bos naar beneden. Wilder zijn Jinshanling en Simatai, met grote stukken in originele Ming-staat, gebroken bakstenen onder de voet, wachttorens half opgenomen door bomen, en uitzichten die na een uur lopen helemaal verlaten zijn. De avontuurlijke reizigers gaan naar Jiankou, het niet-gerestaureerde, mesvormige stuk dat door fotografen wordt aanbeden. De Chinese Muur werd in 1987 op de UNESCO-werelderfgoedlijst geplaatst en in 2007 uitgeroepen tot een van de Nieuwe Zeven Wereldwonderen. Ondanks die status is rond de 30 procent van de Ming-secties al verdwenen door erosie, plundering en boeren die bakstenen voor hun huizen weghaalden.
Badaling is het best bereikbaar, in minder dan een uur met de hogesnelheidstrein, maar ook het drukst, vooral in weekenden en op feestdagen. Mutianyu, ongeveer 1,5 tot 2 uur met bus of auto, is rustiger, goed gerestaureerd en heeft een kabelbaan, waardoor het de sectie is die de meeste reisgidsen aanraden voor een balans tussen comfort en minder drukte.
Entreeprijzen verschillen per sectie: Badaling kost ongeveer ¥45 tot ¥60, Mutianyu is vergelijkbaar met een optionele toeslag voor kabelbaan of slee, en sommige wildere, niet-gerestaureerde secties zoals Jiankou zijn technisch verboden terrein en zonder ticket, maar worden toch op eigen risico bezocht.
Ja, zelfstandig reizen is eenvoudig voor Badaling en Mutianyu dankzij openbare bussen en, voor Badaling, de hogesnelheidstrein, dus een tour is niet nodig tenzij je uitleg of vervoersgemak wilt. Wildere secties kun je beter met een lokale gids doen, want paden zijn onaangeduid en kunnen gevaarlijk zijn.
Ja, Badaling en Mutianyu zijn beide comfortabel te doen als halve of hele dagtrip vanuit centraal Beijing, met de rest van de dag vrij voor andere bezienswaardigheden, terwijl afgelegener secties zoals Jinshanling of Simatai gezien de langere reistijd beter een hele dag kosten.
Houd je bezoek aan Chinese Muur en andere wereldwonderen bij, geef een cijfer en deel foto's met andere reizigers.
Begin je reis